Παρασκευή, 10 Δεκεμβρίου 2010

White Light

Για άλλη μια φορά όλα πήγαν καλά...
Για άλλη μια φορά με έπιασες λίγο πριν πέσω.
Λίγο πριν ματώσω.
Λίγο πριν πληγωθώ.
Για άλλη μια φορά με προστάτευσες.
Μπήκες μπροστά και έστρωσες τον δρόμο με ροδοπέταλα,
έτσι ώστε όταν πατήσουν πάνω τα κακομαθημένα,
μαλθακά πόδια μου να μην πονέσουν.
Δεν ξέρω γιατί για άλλη μια φορά ήσουν εκεί.
Θα ορκιζόμουν ότι αυτή τη φορά θα είμαι μόνος...
Άλλωστε μου άξιζε.
Ήσουν όμως εκεί ,μια άγρυπνη σκιά
να με προστατεύεις με τα φτερά σου,
να με δροσίζεις ,να με βοηθάς να πηγαίνω μπροστά.
Δεν ξέρω γιατί το κάνεις αυτό,
δεν ξέρω για πόσο ακόμα θα είσαι εδώ.
Περιμένεις άραγε κάτι από μένα,
ή απλά με συμπαθείς;
Όπως και να έχει,
το μόνο που μπορώ να πω είναι,
ένα μεγάλο, εγκάρδιο, ειλικρινές,
σε ευχαριστώ...
-P-